Ən son yenilənmə: 09/03/2010
Hanımlarınızı üzmeyin. Onlar, Allahü teâlânın size emanetidir. Onlara yumuşak olun, iyilik edin!) [Müslim]
Bir kənd mollasına baxıb İslamı öyrənməyə çalışsan, yolun o mollaya qədərdir. Bizim işimiz bu molla ilə cəng-cida deyil, nəyi haradan və necə öyrənməkdən danışırıq. Uca Peyğəmbərimiz Həzrəti Məhəmməd (s.ə.s.) bu dünyadan köçəndə bizə iki əmanət tapşırıb: Allah-Təalanın kitabı Qurani-Kərimi və öz həyatını, yaşantısını. Əslində Qurani-Kərimi endirən elə Özü qoruyacaq bu kitabını. Biz, sadəcə, hay-huy eləyib öz rəngimizi, istiqamətimizi, niyyətimizi ortaya qoyuruq. Peyğəmbərimizin həyatı hər müsəlman üçün örnəkdir. Amma bu möhtəşəm qaynağı, bu misilsiz örnəyi kim nə qədər bilir?
Miladi təqvimi ilə 571-ci ilin 20 apreli, günlərdən bazar ertəsi idi. Hələ Hicrət yaşanmamışdı ki, hicri təqvimi də başlamış olsun, amma ərəb təqvimi ilə rəbiyüləvvəl ayının 12-ci günü başlayırdı. Hələ günəş adlanan o səma cismi doğmamışdı. Amma o günəşdən öncə başqa bir Günəş doğuldu. Bir Günəş doğuldu ki, heç zaman qürub etməyəcək. Bir Günəş doğuldu ki, hər səhər çıxıb, hər axşam batdığını gördüyümüz bu səma cismi öz işığını o Günəşdən almış, alır və almaqda da davam edəcək.
Bir sərxoş içkinin təsiri ilə məscidə girib bir küncdə oturur, əllərini açıb, belə dua etməyə başlayır:
- Ya Rəbbim, məni Firdövs Cənnətinə qəbul eylə, mənə cənnət saraylarından saray ver, o gözəl Kövsər suyundan içməyi mənə qismət eylə, gözəl hurilərdən mənə də ver.
Bizdə “mərifət” deyəndə adamın ağlına əxlaq, doğru-düzgün davranış gəlir. Halbuki bu söz əxlaq, davranış anlayışından əvvəl o əxlaqı, o davranışı formalaşdıran əqidəni, inamı, bilgini, məlumatı, həqiqəti ifadə edir.
Bir daha dönüşü olmayan, uzun, incə bir yoldayıq. O məşhur şeirdə deyildiyi kimi, gələn qalmaz, gedən gəlməz. Əlimizdə ömür adında bir sərmayə var və bu sərmayə saatlarla, günlərlə, illərlə əlimizdən sovrulub gedir və bizə məlum olmayan bir gün qurtaracaq.
Ən böyük düşmənimiz azğın nəfsimiz və azğın nəfsimizin bizi əmrinə verdiyi şeytandır. Bunlar düşmənlərimizdir. Düşməndən qurtarmağın yolu dosta sığınmaqdır. Gerçək dost Allahdır. Ona görə də hər işi başlayanda etibar, bərəkət, davamlılıq üçün Allahın adını çağırır və şeytanı oradan qovuruq:
Bismillahir Rahmanir Rahim. Əssalêtuımêduddiyn. (“Namaz dinin dirəyidir."(Tirmizi,))
NAMAZın nə qədər qiymətli və mühim, həm nə qədər ucuz və az bir xərclə qazanıldığını; həm namazsız adamın nə qədər ağılsız və zərərli olduğunu iki dəfə iki dörd edər dərəcəsində qəti anlamaq istəyirsənsə, bu kiçik təmsil hekayəciyə bax, gör:
Öz məmləkətində çətinlik çəkən gənc yaxşı dolanışıq üçün uzaq bir diyara üz tutur. Dürüst, ədalətli və xeyirxah gənc bu səfər zamanı çox qəribə mənzərələrin şahidi olur. Amma gördüklərindən bir şey anlamır.
O qədər sevdim ki... Elə sevdiyim qədər də itirdim, sevdiklərimi itirdim. İtirəndən sonra anladım ki, itmək, itirmək, itirilmək qorxusu olan hər şey fanidir, ötəridir. Sevdiyim çiçəklər, göy üzündə süzən buludlar, gecələr sayrışan ulduzlar, pəncərəmə qonan kəpənəklər, dağlar, daşlar, dənizlər... hamısı keçib gedəcək, hamısı ölüb fani olacaq. Üzərinə günəş doğan hər canlı ölümü dadacaq.
|
Sorğu:
Sorğunun nəticələri:
Bölmə: 
Yazar:
Samin 11:44 09/03/10 Oxunub: 13 
Şərhlər (2)
İlk səhifə 
Bütün yazılar:
183
Xətdə olanlar:
Arif